Przepływ klasy A

Przepływ klasy A zachodzi, gdy przepływ ma charakter całkowicie spokojny (zwierciadło wody układa się powyżej głębokości krytycznej). Straty energii na odcinku rozwijania się przepływu (pomiędzy przekrojami 2 i 1) stanowią sumę strat na tarcie oraz strat związanych z rozszerzeniem się strumienia.

Straty związane z tarciem określone są jako iloczyn średniego spadku linii energii wynikłego z tarcia i odległości pomiędzy przekrojami 1 i 2 (wartość średnia ważona względem przepływu prowadzonego przez części przekroju). Średni spadek linii energii związany z tarciem określony może zostać przy pomocy jednej z czterech metod (domyślnie jest to metoda spadku średniego).

Straty na odcinku zwężenia się strumienia (pomiędzy przekrojami 3 i 4) stanowią sumę strat na tarcie i kontrakcję – obliczane są tak samo jak straty pomiędzy przekrojami 1 i 2.

Straty jakie powstają wewnątrz samej konstrukcji mostowej obliczone mogą zostać przy pomocy jednej z czterech metod:

  • równania energii (metoda standardowa),
  • równania pędu,
  • równania Yarnell,
  • bądź przy pomocy metody FHWA WSPRO.

Użytkownik ma tutaj pełną dowolność wyboru metod obliczeń. Pozwala to na porównanie wyników różnych metod przy pojedynczym przebiegu programu. Jeżeli decydujemy się na więcej niż jedną metodę obliczeń, program zażąda określenia tej, której wynik będzie miał być miarodajny – możemy również zdecydować, że ma być to metoda, która dała największe straty energii. Podstawowe wyniki obliczeń są dostępne dla wszystkich metod, jednak wyniki szczegółowe poznać możemy tylko dla metody miarodajnej.

W dalszej częsci opisane zostaną szczegółowe wszystkie metody obliczeniowe.