Metoda energetyczna

W metodzie energetycznej konstrukcja mostowa traktowana jest w podobny sposób, jak traktowane są naturalne przekroje koryta, z tą różnicą że pole powierzchni przekroju jest pomniejszone o obszar samej konstrukcji oraz do długości obwodu zwilżonego dodane zostają odcinki konstrukcji mające kontakt z wodą. Jak nadmieniono wcześniej, program generuje wewnątrz konstrukcji dwa dodatkowe przekroje obliczeniowe, będące kombinacją przekrojów 2 i 3 oraz informacji dotyczących samej konstrukcji mostowej.

Rys. 5.3 Przekroje poprzeczne w sąsiedztwie mostu

Rys. 5.3 Przekroje poprzeczne w sąsiedztwie mostu

Dla porządku przekroje te nazwane zostały BD (ang. Bridge Downstream) oraz BU (ang. Bridge Upstream) – czyli dolny i górny przekrój mostowy – patrz rys. 5.3. Standardowa procedura obliczeniowa rozpoczyna się w przekroju 2 i przechodzi do wnętrza mostu, do przekroju BD, następnie do przekroju BU, by zakończyć się w przekroju 3, już poza konstrukcją.

Metoda energetyczna wymaga określenia współczynnika szorstkości Manning’a n do obliczenia strat na tarcie oraz współczynników kontrakcji do obliczenia strat z nią związanych. Pełne wyniki obliczeń są dostępne dla wszystkich wymienionych wyżej przekrojów obliczeniowych.