4 metoda zabudowywania

(Encroachment Method 4)

4 metoda oblicza stacje zabudowy w ten sposób, że moduł przepływu przekroju (przy podwyższonym poziomie zwierciadła) jest taki sam, jak dla przekroju naturalnego przy naturalnym poziomie zwierciadła wody. Ten podwyższony poziom zwierciadła wody określany jest przez ustalony wzrost (ang. target change) ponad naturalny poziom zwierciadła wody (np. ponad wodę stuletnią). Stacje zabudowy określane są tak, aby jeśli tylko jest to możliwe, redukcja modułu przepływu (dla podwyższonego zwierciadła wody) po obu stronach koryta była jednakowa. Jeśli połowa redukcji nie może być zrealizowana po jednej ze stron koryta, brakującą różnicę przejmie strona przeciwległa – z tym, że zabudowa nie może objąć koryta głównego.

Docelowy wzrost poziomu zwierciadła wody równy 1.0 oznacza, że program ustali zabudowę przy zwierciadle wyższym o 1 metr i redukcją równomiernie rozłożoną po obu stronach koryta głównego. Alternatywą dla redukcji równomiernej jest redukcja proporcjonalna do wielkości modułów przepływu obu stron terenów zalewowych. Wyjaśniono to w opisie metody 3. Główną różnicą pomiędzy metodami 3 i 4 jest to, że obniżenie modułu przepływu w metodzie 4 następuje dla podwyższonego zwierciadła wody, natomiast w metodzie 3 moduł ogranicza się dla zwierciadła naturalnego. Przykład zabudowywania metodą 4 pokazano na rys. 9.4.

Rys. 9.4. Przykład zabudowywania terenów zalewowych typu 4

Rys. 9.4. Przykład zabudowywania terenów zalewowych typu 4