Ogólne wskazówki do modelowania

(General Modeling Guidelines)

Procedura obliczeń kanałów powodziowych dla przepływów stacjonarnych rozpoczyna się od obliczenia profilu naturalnego (bez zabudowy) jako pierwszego z profili obliczanych w ramach obliczeń wieloprofilowych (ang. multiple profile run). Pozostałe profile obliczane są zależnie od potrzeb różnymi metodami zabudowywania.

Na ogół, gdy wykonuje się analizę zabudowywania terenów zalewowych korzysta się z metod 4 i 5, żeby uzyskać pierwsze przybliżenie. Wiedząc, że początkowe obliczenia zabudowy terenów zalewowych mogą dać zmiany w zwierciadle wody inne niż te „oczekiwane”, początkowe analizy wykonuje się zwykle dla kilku wartości docelowych. Uzyskane w ten sposób wstępne wyniki powinny być następnie przeanalizowane pod kątem wzrostu poziomu zwierciadła wody, zmian prędkości przepływu, szerokości w zwierciadle i innych parametrów. Zaleca się wyświetlenie wyników w widoku perspektywicznym (X-Y-Z Plot) lub nałożenie ich na mapę topograficzną. Na podstawie tych wstępnych wyników pojawić się mogą dalsze ustalenia i obliczenia.

Wzrost poziomu zwierciadła wody będzie często sięgał powyżej wartości „oczekiwanej”, która użyta została do obliczeń redukcji modułu przepływu i stacji zabudowy. To właśnie dlatego zwykle w obliczeniach zabudowy używa się kilku wartości docelowych wzrostu.
Po kilku wstępnych przebiegach obliczeń stacje zabudowy powinny zostać już z grubsza określone. Dodatkowe obliczenia powinny być wykonywane dla różnych wartości docelowych metodą 4 lub 5, ponieważ wykorzystać można w ten sposób kawałki kilku obliczonych profili. Ostateczny przebieg obliczeń zabudowywania terenów zalewowych wykonuje się zwykle metodą 1, ściśle określając położenia stacji zabudowy w każdym przekroju obliczeniowym. Często też wykonuje się dalsze obliczenia metodą 1, która pozwala użytkownikowi ręcznie dostosować stacje zabudowy w konkretnych przekrojach i w ten sposób zmieniać koryto wody powodziowej.

Opisane analizy terenów zalewowych skoncentrowane były na zmianach poziomu wody, jednak pamiętać należy, że koryto powodziowe musi spełniać wymogi lokalnego planu zagospodarowania przestrzeni i zapewniać odpowiednie warunki przepływu na analizowanym odcinku. Czasem zdarza się, że obliczone rozwiązanie koryta powodziowego, z „pożądanych” poziomami zwierciadła wody, będzie nie do przyjęcia ze względu na wymagane usytuowanie przestrzenne. Gdy użytkownik ma do czynienia z taką sytuacją, powinien dokonać niezbędnych zmian w stacjach zabudowy terenów zalewowych, które wynikają z analizy topograficznej. Obliczenia koryta powodziowego powinny zostać wykonane powtórnie dla zmienionych stacji zabudowy i należy sprawdzić, czy zmiany te nie spowodowały przekroczenia maksymalnych pożądanych wzrostów poziomów wody.